Aşağıdaki yazıyı yazmamın üzerinden 2.5 ay geçmiş.

Kısmen gözlemledim bu zaman aralığını. Ne hayaller kurdum, ne planlar yaptım, hangileri gerçekleşti. Hatırlayamam hepsini elbette. Hatırladıklarımın bir kısmını da paylaşacağım şu an.

Eskişehir’e kaçtım 19 Mayıs tatilinde. Öğrenci kenti diyorlar ya , kıyaslayayım dedim İzmir’le =) Öğrenciler için yeterince imkan var. Hele Anadolu’nun kampüsü ayrı bir güzellik. Denizi olmaması dışında her şeyiyle çok şirin bir şehir. Gerçi deniz ihtiyacını Porsuk Çayı’yla yeterince karşılıyor. Her şeye rağmen ben İzmir’i tek geçerim =)

14 senelik öğrencilik hayatımın 1 senesini daha bitirdim haziran ayında=) Pek iç açıcı şekilde değildi ama güzeldi yine de. Yaz okuluna tek ders bırakmam da okulu fazla özlememi engellemiş oldu. Bir de Umut blogunda misafir etti beni ve haziran ayı misafir yazarı oldum. (Yazıya buradan ulaşabilirsiniz.)

2 haftalık bir tatil yapmak için, aylardır uğramadığım memleketime de döndüm bu arada. Biraz kafa dinlemiş, koşuşturmacadan uzaklaşmış  oldum.  Yağız’ı (yeğenim) da gördüm sonunda. En çok da onu özlüyorum zaten =( Büyüyor yeğen bizden habersiz. Zonguldak’tan dönüşte ise yaz okulu ve BATI’da çalışmaya devam.

2.5 ay önce seçerken güzel seçmişim aslında tarihi. 17 Temmuz 2010′un Turgay’ın Almanya’ya yolcu edilmesine, Aylin’le Fulya’nın doğum günlerinin birlikte kutlanmasına ve bunların Çeşme’de güzel bir günlük tekne turuyla birleşmesine denk gelmesi, güzel bir son oldu bu 2.5 aylık süre için.
Kanka sana iyi yolculuklar. Aylin ile Fulya size de mutlu yıllar =)

Daha neler yaşamışımdır kimbilir. İnsan her şeyi hatırlayamıyor sonuçta. Ama özet geçtim bir şekilde yaşadıklarımı =)

Daha uzun bir halinin kritiğini kendi kendime yapacağım elbet.